پوریا پورسرخ
نویسندگان
محسن یگانه

مجید خراطها

آمار سایت
آمار بازدید بازدیدهای امروز : 1
بازدیدهای دیروز : 18
بازدیدهای هفته : 48
بازدیدهای ماه : 56
بازدیدهای سال : 7422
آمار مطالب کل مطالب : 50 عدد
کل نظرات : 3
آمار کاربران میهمان های آنلاین : 1 نفر
کاربران آنلاین : 0 نفر
کل اعضا : 3 عدد
تبلیغات
آخرین ارسال های تالار گفتمان
سخنان ارد بزرگ
ارسال توسط امیر اسمعیلی | بازدید : 94 مرتبه | تاریخ : 28 تیر 1392

 

گذشتن از سختی های پیش رو ، چندان سخت تر از آن چه پشت سر گذاشته ایم نخواهد بود . ارد بزرگ


بسیار یاد کردن از سختی های زندگی ، بردگی می آورد .ارد بزرگ


آنچه بدست خواهی آورد فراتر از رنج و زحمتت نخواهد بود .ارد بزرگ


دوستی با رنج ها و درد ها مانند دوستی با دشمن ستیزه جو ست ، باید بر ناراستی ها تاخت که این تنها راه ماندگاریست . ارد بزرگ


رنج آدمی را نیرومند می سازد برسان کوهستان سخت . ارد بزرگ


سرآمد دشواری و سختی دانایست و دانا چشم خویش را بر بسیاری از زیبایی های زود گذر گیتی خواهد بست . ارد بزرگ


گیتی در جنگ و آوردی بزرگ در گردش است . اندیشه و تلاش خردمندان از یک سو و پوزخند اهریمن و روان دیوپیشگان از سوی دیگر ، معرکه این جهان گذارا است . ارد بزرگ


بی مایگی و بدکاری پاینده نخواهد بود ، گیتی رو به پویندگی و رشد است . با نگاهی به گذشته می آموزیم : اشتباهاتی همچون برده داری ، همسر سوزی و … را آدمیان رها نموده اند ، خردورزی ! آدمی را پاک خواهد کرد . ارد بزرگ


آنانیکه خویی جانور گونه دارند و تنها در پی زدودن گرفتاریهای خویشتن خویش هستند بزهکاران روزگارند. باید گفت نشانه آنها بر گیتی هم تراز ریگ کوچکی در کرانه دریای آدمیان نیز نخواهد بود . ارد بزرگ


بی پایبندی به نظم در گیتی ، ویژگی آدمهای گوشه گیر است که عشق و احساس را سپر دیدگاههای نادرست خود می کنند. ارد بزرگ


نرمش و سازگاری با گیتی از هر کمین دلهره آوری ، رهایی مان خواهد بخشید . ارد بزرگ


گیتی همواره در حال زایش است و پویشی آرام در همه گونه های آن در حال پیدایش است . ارد بزرگ


ریشه کارمند نابکار ، در نهاد سرپرست و مدیر ناتوان است . ارد بزرگ


بکار گیری آشنایان در یک گردونه کاری برآیندی جز سرنگونی زود هنگام سرپرست آن گردونه را به دنبال نخواهد داشت . ارد بزرگ


شباهنگام برای خانواده و نزدیکانت نامه بنویس و در روز برای اربابان و سرپرستان . ارد بزرگ

 

برای شناخت آدمیان ، بجای کنکاش در اندیشه تک تک آنها ، بدنبال شناخت پیشوای انگاره و خرد آنها باشید . ارد بزرگ


کشوری که دارای پیشوایی بی باک است همه مردمش قهرمان و دلیر می شوند . ارد بزرگ


پوزش خواستن از پس اشتباه ، زیباست حتی اگر از یک کودک باشد. ارد بزرگ


رسیدن به راستی و درستی چندان سخت و پیچیده نیست کافیست کمی به خوی کودکی برگردیم . ارد بزرگ


هرگز به کودکانتان نگویید پیشه آینده اش چه باشد همواره به او ادب و ستایش به دیگران را آموزش دهید چون با داشتن این ویژگیها همیشه او نگار مردم و شما در نیکبختی خواهید بود و اگر اینگونه نباشد هیچ پیشه ای نمی تواند به او و شما بزرگواری بخشد . ارد بزرگ


کسی که همسر و کودک خویش را رها می کند ، در پی خفت ابدیست . ارد بزرگ

 

کودکی که گناه خویش را بدون پرسش ما به گردن می گیرد در حال گذراندن نخستین گام های قهرمانی است . ارد بزرگ

 

اهل سیاست پاسخگو هستند ! البته تنها به پرسشهایی که دوست دارند ! . ارد بزرگ


مهم ترین رازهای نهان سیاست بازان ، چیزی جز پیگری اندیشه مردم کوچه و بازار نیست . ارد بزرگ


آدمهای پلیدی هستند که با زمان سنجی مناسب ، از نگرانی های همگانی بهره می برند و خود را یک شبه رهایی بخش مردم می خوانند . ارد بزرگ


کوشش های سیاسی برای جوانان ، مردابی مرگبار است . ارد بزرگ


چو گرمای تن مردان و زنان کهن به آسمان پر کشید با یاد خویش اندیشه هواخواهان خود را گرما دهند . ارد بزرگ


مردان و زنان کهن در راه رسیدن به هدف ، یک آن هم نمی ایستند . ارد بزرگ


نگاه مردان کهن ایستا نیست آنها دورانهای آینده را نیز به خوبی می بینند . ارد بزرگ


دودمان بی نیا و مرد کهن ، به هزار آیین اهریمنی گردانده می شود . ارد بزرگ


اگر نتوانیم به تبار خویش سامانی درست دهیم ، مانند این است که در خانه ایی بی دیوار زندگی می کنیم . ارد بزرگ


برآزندگان خواهند ساخت سرآیندگان از پس آن خواهند سرود و زمین آیندگان را بارور می سازند . ارد بزرگ


برآزندگان سپاه یاران خویش را تنها در آمدگان و زندگان نمی بینند . ارد بزرگ




موضوع :بدون موضوع , بدون موضوع
خوش امدید
ارسال توسط امیر اسمعیلی | بازدید : 94 مرتبه | تاریخ : 27 تیر 1392

سلام 

                      به وب من خوش آمدید

 

 

  عضو تالار گفتمان ما شوید و لحظاتی خوبی با هم کنار یکدیگر بگذرانیم



موضوع :بدون موضوع , بدون موضوع
ناگفته‌هایی از جنگ تحمیلی عراق علیه ایران
ارسال توسط امیر اسمعیلی | بازدید : 126 مرتبه | تاریخ : 21 آذر 1391
تشت گذاری، سنت عزاداران حسینی اردبیل
ارسال توسط امیر اسمعیلی | بازدید : 124 مرتبه | تاریخ : 24 آبان 1391

 

در فضای داخلی مساجد شهر اردبیل سکوهایی وجود دارد که روی آنها تشت‌های بزرگ مسی و برنجی گذاشته می‌شود. این تشت‌ها که نزد عزاداران حسینی اردبیل از حرمت خاصی برخوردار هستند، در طول سال روی جایگاه ویژه شان می‌مانند تا سه روز مانده به آغاز ماه محرم در آیینی که خاص عزاداری شهر اردبیل است و به آن "تشت گذاری" گفته می‌شود، مورد استفاده قرار گیرند.
شهر اردبیل از دوران قدیم تا چندی پیش، صاحب شش محله اصلی بوده که اهالی شهر با تعبیر "محلات ششگانه" از آن یاد می‌کنند. هر محله اصلی یا بزرگ نیز شامل کوچه‌ها و مساجد کوچکتری بوده که در زبان محلی به آن "خولا" (شاخه) گفته می‌شود. عزاداری ماه محرم در اردبیل از دیرباز توسط همین محلات ششگانه و شاخه‌های آنها انجام می‌گرفته و اکنون نیز به همان ترتیب کهن، توسط محلات ششگانه و محلات تابع آنها سامان می‌یابد.
مراسم تشت گذاری از روز ۲۷ ذی الحجه تا اول ماه محرم، یعنی در فاصله سه روز، در نزدیک به ۲۰۰ مسجد اردبیل برگزار می‌شود. اولین تشت گذاری رسمی ‌شهر روز ۲۷ ذی الحجه، پس از نماز مغرب در مسجد جامع شهر صورت می‌گیرد و سپس طی روزهای باقی مانده تا آغاز ماه محرم، بقیه محله‌ها هم اقدام به برگزاری این مراسم می‌کنند.
تشت گذاری مسجد جامع شهر توسط عزاداران حسینی محله "طوی" (یکی از محله‌های ششگانه شهر) مدیریت می‌شود. چند روز مانده به ۲۷ ذی الحجه تعدادی از زنان محله طوی اقدام به نظافت مسجد جامع و شستشوی تشت‌ها می‌کنند و سپس تشت‌ها را در گوشه ای از مسجد قرار می‌دهند. در مسجد جامع اردبیل به نشان شش محله اصلی شهر، شش تشت آب وجود دارد. در روز تشت گذاری مسجد جامع، علاوه بر عزاداران محله طوی و توابع آن، ریش سفیدها یا روسای و هیات امنای پنج محله دیگر نیز حضور می‌یابند. بعد از عزاداری حسینیان محله طوی و محله‌های تابع آن، تشت هر محله توسط نماینده همان محله، با کمک جوانان و در میان غلغله و ازدحام جمعیت به دوش گرفته می‌شود و روی سکویی که برای تشت‌ها در مسجد ساخته شده قرار می‌گیرد. بعد از قرار گرفتن آخرین تشت روی سکوی مورد نظر، عزاداران حسینی کوزه‌های آب را بر دوش می‌گیرند و میان ازدحام عزاداران، آب آنها را درون تشت‌ها خالی می‌کنند.
عزاداران اردبیلی علاوه بر آنکه برای رفع تشنگی در طول ده روز عزاداری از آب تشت‌ها می‌نوشند، به شفابخش بودن این آب نیز عقیده دارند و آن را به عنوان تبرک به خانه‌ها می‌برند تا بیماران شان هم از آن آب بنوشند. البته با کم شدن آب باز هم آب تازه در تشت‌ها ریخته می‌شود که دیگر برای ریختن آب تازه شرایط خاصی وجود ندارد. روشن کردن شمع و خواندن دعای "فاتحه" نیز که دعای خاص آیین تشت گذاری است از دیگر برنامه‌های سنت تشت گذاری اردبیل به حساب می‌آید.
لازه به ذکر است فقط در تشت گذاری مسجد جامع است که شش تشت به نشان شش محله گذاشته می‌شود و ریش سفیدان پنج محله اصلی دیگر نیز حضور می‌یابند. در تشت گذاری مساجد دیگر فقط عزادارن یک محله یا یک مسجد به نشان همدلی حضور می‌یابند و تعداد تشت‌ها هم ثابت نیست. در هر حال باید گفت باشکوه ترین آیین تشت گذاری متعلق به مسجد جامع شهر است.
بر اساس متن کامل و قدیمی ‌دعای تشت گذاری که به صورت تلفیقی با استفاده از سه زبان فارسی، ترکی و عربی نوشته شده می‌توان حدس زد آیین تشت گذاری ریشه در عصر صفویه داشته باشد. اما آنچه مسلم می‌دانیم این است که در دوره قاجاریه تشت گذاری در مسجد جامع اردبیل برگزار می‌شده. البته در آن مقطع برای ریختن آب به درون تشت‌ها از مشک استفاده می‌کردند که اکنون مشک‌ها جای خود را به کوزه‌های آب داده اند.
 



موضوع :بدون موضوع , بدون موضوع
شخصیت و نقش حضرت زینب (علیها السلام)در نهضت کربلا
ارسال توسط امیر اسمعیلی | بازدید : 113 مرتبه | تاریخ : 24 آبان 1391

 

حضرت زینب (علیها السلام) دارای اوصاف جدّهاش حضرت خدیجه (علیها السلام) بود. این بانوی با عظمت افزون بر ویژگیهایی مانند عفّت، صبر، عقیله بنیهاشم، عالمه غیرمعلَّمه و شریکةالحسین بودن، نقش سرنوشتسازی در نهضت کربلا و حفظ این قیام عظیم داشت. در تکوّن شخصیت حضرت زینب (علیها السلام)، عامل وراثت، تربیت و محیط نقش بنیادین داشتند. بدین لحاظ، در پی حادثه کربلا، حضرت زینب (علیها السلام) مسئولیت سنگینی عهدهدار گردید. امام حسین (علیه السلام) پدیدآورنده نهضت بود، ولی ادامهدهنده آن خواهرش حضرت زینب (علیها السلام) گردید. این بانو پس از شهادت امام حسین (علیه السلام) و یاران ایشان در کربلا، در کوفه و شام، رسالت خویش را به خوبی انجام داد و با استفاده از فرصتها، ضربههای کاری بر دشمن وارد ساخت. حضرت زینب (علیها السلام) با خطبههای آتشین خویش، تبلیغات دروغین بنیامیّه را خنثا نمود. ایشان مردم کوفه را به خاطر پیمانشکنیشان، از خواب غفلت بیدار ساخت و نیز هیاهوی تبلیغات دروغین یزید در میان مردم شام را برملا ساخت و زمینه انقلاب را در کوفه و شام فراهم نمود، به گونهای که یزید با دستپاچگی از کار خود اظهار ندامت نمود و اهلبیت پیامبر (علیهم السلام) را با قافلهسالار آن، حضرت زینب (علیها السلام)، با احترام فراوان به مدینه بازگرداند. هدف نوشتار حاضر بررسی شخصیت حضرت زینب (علیها السلام)، جایگاه رسالت ایشان و به انجام رسانیدن آن است.


نهضت خونین و جاودانه کربلا از مهمترین حوادث تاریخ اسلام به شمار میرود. ابعاد انقلاب حسینی، از زوایای گوناگون قابل بررسی است. این نهضت حق را از باطل جدا نموده و از یکسو، تأثیری ژرف بر بیداری مسلمانان گذارد و از سوی دیگر، تبلیغات سوء چندین ساله امویان را نقش بر آب ساخت.
در طول تاریخ، انقلابهای فراوانی به وقوع پیوسته و افراد بسیاری از خودگذشتگی و فداکاری کردهاند؛ اما با گذشت زمان، از یادها فاصله گرفتهاند. ولی نهضت عاشورا با مرور زمان، پیوسته در دلهای مسلمانان، ماندگار شده است.
بدون شک، عقیله بنیهاشم، زینب کبری (علیها السلام)، از جمله شخصیتهای تأثیرگذار این نهضت عظیم است که در ماندگاری و جاودانی آن نقشی بیبدیل داشته؛ همان بانویی که از نوادر بانوان تاریخ اسلام است و در دامان پُرمهر فاطمه زهرا (علیها السلام) و مولای متقیان تربیت یافته و درس زندگی آموخته است.
درباره حیات درخشان این بانوی قهرمان، تاکنون دهها کتاب و مقاله نگارش یافته و تاریخنگاران شیعه و سنّی هر کدام از دیدگاه خویش، به زندگانی و قهرمانی این بانوی بزرگ نگریسته و آن را مورد تحلیل و تجلیل قرار دادهاند. نوشتار حاضر به گوشههایی از ویژگیهای این بانوی گرامی، و نیز نقش شکوهمند ایشان در نهضت کربلا پرداخته است، بدان امید که راه، روش و معنویت حضرت زینب (علیها السلام) همواره چراغ راه زندگیمان باشد.

میلاد و نامگذاری حضرت زینب (علیها السلام)
حضرت زینب (علیها السلام) در پنجم جمادیالاولی در سال پنجم
یا ششم هجرت، در مدینه دیده به جهان گشود. در بین خاندان نبوّت، رسم بر این بود که نامگذاری نوزادشان را به بزرگ خانواده واگذار میکردند. 1 پس از ولادت حضرت زینب (علیها السلام)، مادر بزرگوارش حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام) نوزاد را به دست حضرت علی (علیه السلام) داد و فرمود: نام این کودک را برگزین. امام (علیه السلام) فرمود: من از پیامبر خدا در نامگذاری دخترم، سبقت نمیگیرم. 2
در آن هنگام، پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) در سفر بود. چون بازگشت، زمان تشرّف به خانه فاطمه (علیها السلام)، امیرمؤمنان (علیه السلام) نام نوزاد را از آن حضرت پرسید. رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود: من از خدایم در نامگذاری او پیشی نمیگیرم. آنگاه از جانب خداوند جبرئیل فرود آمد و گفت: خداوند نام این نوزاد را «زینب» برگزیده3 و آن را در لوح محفوظ نگاشته است. 4
نامگذاری حضرت زینب (علیها السلام)، از سوی پروردگار همانند امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) بیانگر آن است که ایشان جایگاه و مقام ویژهای دارد. آنگاه جبرئیل (علیه السلام) پیامبر را از مصیبتهایی که بر زینب رُخ مینمایند، باخبر ساخت. رسول خدا (صلی الله علیه وآله) گریست و فرمود:
هر کس بر اندوه و مصیبت این دختر گریه کند (پاداش او) مانند کسی است که بر دو برادرش حسن و حسین (علیهما السلام) گریه نماید. 5

همانندی حضرت زینب (علیها السلام) با حضرت خدیجه (علیها السلام)
هنگامی که پیامبر گرامی (صلی الله علیه وآله) قنداقه آن مولود مبارک را طلبید، ایشان را بوسید و فرمود:
به حاضران و غایبان امّتم وصیّت میکنم که حرمت این دختر را پاس بدارند. همانا وی مانند خدیجه کبری (علیها السلام) است. 6
این تشبیه معنادار بیانگر آن است که حضرت زینب (علیها السلام) دارای اوصاف جدّهاش حضرت خدیجه (علیها السلام) است همانگونه که آن بانوی والامقام، برای پیشرفت اسلام، نقش چشمگیر داشت، حضرت زینب (علیها السلام) نیز نقش بسزایی در حفظ رهاوردهای نهضت عاشورا داشت.

نامها و القاب حضرت زینب (علیها السلام)
حضرت زینب (علیها السلام)، نخستین دختر حضرت علی (علیه السلام) و حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام) است. معروفترین نام این بانوی بزرگ، «زینب» است که در لغت، به معنای «درخت نیکو منظر» آمده7 و معنای دیگر آن «زین اب» یعنی «زینت پدر» است. و به راستی زینب برای مکتب اسلام و مرام پدر، مایه زینت و آبرومندی بینظیر بوده است.
حضرت زینب (علیها السلام) نامها و القاب فراوانی دارد؛ همانند عقیله بنیهاشم، عالمه غیرمعلَّمه، عارفه، موثّقه، فاضله، کامله، عابده آل علی، معصومه صغری، امینةاللّه، نائبةالزهرا، نائبةالحسین، عقیلة النساء، شریکة الشهداء، بلیغه، فصیحه، و شریکةالحسین. 8 حضرت زینب (علیها السلام) از نظر شخصیت و لیاقت، مصداق راستین نامها و القاب مزبور است که توضیح هر کدام مجالی دیگر میطلبد.

شخصیت حضرت زینب (علیها السلام)
روانشناسان میگویند: عامل وراثت، تربیت و محیط در تکوّن و ساختار پایههای شخصیت آدمی نقش بنیادین دارند. 9 درباره حضرت زینب (علیها السلام)، سه اصل اساسی مزبور جایگاه ویژه داشت:
الف. وراثت: ایشان از سرچشمه نبوّت و ولایت نشأت گرفت، جدّش خاتم پیامبران (صلی الله علیه وآله) بود و حضرت زینب (علیها السلام) از خمیره ذات او آفریده شد. رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود:
«... وُلدِ فاطِمَةَ فَانَا وَلِیُّهُم وَ عُصبَتُهُم، وَ هُم خُلِقُوا مِن طِینَتِی...»؛ 10 فرزندان فاطمه (حسن، حسین، زینب، و امّکلثوم)، که من ولی و سرپرست نَسَبی آنها هستم، از طینت و خمیره ذات من آفریده شدهاند.
بنابراین، حضرت زینب (علیها السلام) ژن رسول خدا (صلی الله علیه وآله) را در خود داشت که وارث خاتمپیامبران (علیهم السلام) است و شخصیت ایشان از خمیرمایه وجود رسولاللّه (صلی الله علیه وآله) ریشه میگرفت.
مادر این بانو دختر پیامبر (صلی الله علیه وآله) و بهترین زنان عالم است و پدرش مولای متقیان (علیه السلام)، وصی رسول خدا (صلی الله علیه وآله). از اینرو، شخصیت نازنین حضرت زینب (علیها السلام) آمیزهای از حالات ملکوتی رسول خدا (صلی الله علیه وآله)، حضرت علی (علیه السلام) و فاطمه (علیها السلام) است و این بانو مراتب کمال خویش را از این سه شخصیت بزرگ به ارث گرفته است.
ب. تربیت: حضرت زینب (علیها السلام) از آغاز ولادت تا قریب شش سالگی، در دامان پُرمهر پیامبر و حضرت علی (علیهما السلام) تربیت یافت. 11 ایشان از سینه مبارک حضرت زهرا (علیها السلام) شیر نوشید و در پرتو وجود حضرت علی (علیه السلام) و نظارت دقیق ایشان رشد کرد. رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود:
«مَا نَحَلَ وَالِدٌ وَلَداً نَحلا اَفضَلُ مِن اَدَب حَسَن»؛ 12
هیچ پدری هدیهای برتر از حُسن ادب و تربیت نیک به فرزندش نداده است.
تربیت حضرت زینب (علیها السلام)، توسط پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) و حضرت علی (علیه السلام) و مادری همچون فاطمهزهرا (علیها السلام) و برادرانی همانندامام حسن و حسین (علیهما السلام) سبب شد که این شخصیت والامقام به عنوانسومینبانوی جهان اسلام پس از حضرت خدیجه (علیها السلام) و فاطمه زهرا (علیها السلام)، به شمار آید.
ج. محیط: یکی دیگر از پایههای مهم ساختمان شخصیت آدمی محیط است. حضرت زینب (علیها السلام) در محیطی که کانون فضایل، صفا و صمیمیت بود، رشد و نمو یافت. محیط زندگی حضرت زینب (علیها السلام) در شهر مدینه، خانه حضرت علی (علیه السلام)، فاطمه (علیها السلام)، حسن و حسین (علیهما السلام) بود؛ همان خانهای که کعبه آمال و محبوب دلهای مؤمنان بوده است. چنین محیطی نورانی و خانهای بابرکت، ارزشهای والای دینی و انسانی را در وجود پر برکت ایشان بارور و شکوفا ساخت.

کودکی حضرت زینب (علیها السلام)
از دوران کودکی، نبوغ و درکی فوقالعاده در وجود بانوی قهرمان کربلا، به ویژه در مسائل اعتقادی، مشاهده میشد. یک بار پدرش امیرالمؤمنین (علیه السلام) ایشان را بر زانوی خویش نشانید و به او فرمود: بگو: «احد»؛ یعنی یکی! حضرت زینب (علیها السلام) گفت: احد. سپس حضرت علی (علیه السلام) فرمود: بگو: «اثنین»؛ یعنی دو تا! حضرت زینب ساکت شد. مولایمتقیان (علیه السلام) فرمود: سخن بگو. زینب (علیها السلام) گفت: زبانیکهبه گفتن «احد» گردشکرده، چگونه«اثنین» بگوید؟ امام (علیه السلام) از پاسخ عمیق زینب (علیها السلام) مسرور شد و ایشان را به نشانه محبت و تجلیل، به سینه چسبانید و بوسید. 13
بار دیگر حضرت زینب (علیها السلام) در سن خردسالی از پدر پرسید: پدر جان! آیا ما فرزندانت را دوست داری؟ حضرت علی (علیه السلام) فرمود: آری، فرزندان ما، پارههای جگر ما هستند. حضرت زینب (علیها السلام) عرض کرد: ای پدر! دو محبت در دل مؤمن جمع نمیشوند، و اگر از این محبت چارهای نیست، پس لطف و مهر برای ما و محبت مخصوص خداوند! حضرت علی (علیه السلام) به خاطر تیزفهمی و درک عالی حضرت زینب (علیها السلام)، محبت خود را نسبت به دخترش بیشتر کرد. 14
حضرت زینب (علیها السلام) با این سخن، به توحید خالص اشاره کرد که همانا دلبستگی حقیقی برای خداست، ولی دوستی فرزندان، به معنای مهربانی و پرتویی از محبت خداست.
آری، زینب (علیها السلام)، که در پرتو تعلیمات پیامبر (صلی الله علیه وآله) و خاندان او تربیت و رشد یافته، چرا چنین نباشد؟!

علاقه حضرت زینب (علیها السلام) به امام حسین (علیه السلام)
حضرت زینب (علیها السلام) از دوران کودکی علاقه فراوانی به امام حسین (علیه السلام) داشت. هرگاه سیدالشهداء (علیه السلام) از نظر ایشان غایب میشد، بیقراری میکرد و چون دیده ایشان به جمال برادر میافتاد، شاداب میگشت. 15 اگر در گهواره به گریه میافتاد، دیدار امام حسین (علیه السلام) و یا شنیدن صدای ایشان، مایه آرامش و قرار زینب بود. 16
در خردسالی، بیش از هر کس با امام حسین (علیه السلام) بازی میکرد و از دیدارش شادمان میشد. هر گاه در محضر برادر بود، یکسره به او مینگریست و ساعتی نمیتوانست دوری ایشان را تحمّل کند. 17
این محبت عجیب سبب شگفتی حضرت زهرا (علیها السلام) شد، تا روزی موضوع را با پدرش پیامبر (صلی الله علیه وآله) در میان گذاشت و فرمود:
از علاقه زینب با حسین، شگفتزده شدهام، به گونهای که زینب لحظهای بدون دیدار حسین آرامش ندارد!
با شنیدن این سخن، اشک از چشمان رسول خدا (صلی الله علیه وآله) سرازیر گشت، فرمود:
نور چشمم! این دختر همراه حسین (علیه السلام) به کربلا میرود و در رنجها و مصایب برادرش شریک خواهد بود. 18
محبت حضرت زینب (علیها السلام) به امام حسین (علیه السلام) به گونهای بود که هر روز چند بار به دیدار آن حضرت میرفت. هنگام نماز نخست به چهره نورانی برادر مینگریست، سپس نماز میخواند. 19 در روز عاشورا، دو نوجوانش محمّد و عون را نزد برادر آورد و عرض کرد:
جدّم ابراهیم خلیل (علیه السلام) از درگاه خدا قربانی را قبول نمود، تو نیز این قربانی را از من بپذیر! اگر چنین نبود که جهاد برای زنان روا نیست، هر لحظه جان را فدای جانان مینمودم. 20
دوستی امام حسین (علیه السلام) برای خواهر، تنها از سر عاطفه نبود، بلکه این محبت از جهان غیب و ملکوت سرچشمه میگرفت. گرمی عشق امام حسین (علیه السلام) در جان حضرت زینب (علیها السلام) آمیزهای از ایمان، عشق، عاطفه و شعور بود و جوشیدن چنین محبتی در سامانبخشی قیام عاشورا بسیار کارساز شد.

منزلت حضرت زینب (علیها السلام)
حضرت زینب (علیها السلام) هنگامی که بر پدر خود وارد میشد، امام (علیه السلام) از جای برمیخاست و ایشان را با احترام زیاد در جای خود مینشاند. ایشان امین پدر بود. هنگامی که حضرت علی (علیه السلام) از دنیا رفت، امام حسن (علیه السلام) کافور مخصوصی را، که یادگار رسول خدا (صلی الله علیه وآله) بود، از حضرت زینب (علیها السلام) خواست. ایشان کافور را آورد و آن را گشود، بوی عطر آن محیط را فرا گرفت. 21
همچنین زینب کبری (علیها السلام) نزد امام حسن (علیه السلام) و امام حسین (علیه السلام) از منزلت ویژهای برخوردار بود. این دو امام نهایت احترام را در حق خواهر روا میداشتند؛ سعی میکردند مصایب و مشکلاتی که برایشان رُخ میدهد حضرت زینب (علیها السلام) متوجه نشود و ناراحت نگردد.
اما محبت امام حسین (علیه السلام) و زینب (علیها السلام) علاقهای متقابل و استثنایی بود. امام حسین (علیه السلام) نیز فوقالعاده حضرت زینب (علیها السلام) را عزیز و گرامی میداشت، 22 ایشان را محرم راز و امین خود میدانست و ودایع خویش را به ایشان میسپرد. امام حسین (علیه السلام) اسرار امامت را به ایشان سپرد. 23 این مسئله مقام و شأن حضرت زینب (علیها السلام) را گواهی میدهد. هنگام دیدار حضرت زینب (علیها السلام) از برادر، امام (علیه السلام) برای او جا باز میکرد، با شادمانی ایشان را در کنار خود مینشاند و در قرب جوارش بود. 24

فضایل و مناقب حضرت زینب (علیها السلام)
زینب کبری (علیها السلام) دارای فضایل و مناقب فراوان بود. همانگونه که اشاره شد، این بانوی با عظمت را عالمه غیرمعلَّمه، عقیله بنیهاشم، معصومه صغری و... لقب دادهاند. 25
حضرت زینب (علیها السلام) بانویی بلندقامت، نیکو چهره و عالیمقام بود، در وقار و شخصیت، مانند جدّهاش حضرت خدیجه (علیها السلام)، در حیا و عفّت، همچون مادرش فاطمه زهرا (علیها السلام)، در رسایی و شیوایی بیان، مانند پدرش حضرت علی (علیه السلام)، در حلم و بردباری، چون امام حسن (علیه السلام) و در شجاعت و قوّت قلب، مانند برادرش امام حسین (علیه السلام) بود. 26 در ذیل، گوشههایی از فضیلتهای حضرت زینب (علیها السلام) را پی میگیریم: 



موضوع :بدون موضوع , بدون موضوع